şiirin orta yerine sıkışmış bir mektup dudağına gizlenmiş bir uçurum gibi duruyor her sözünde derinleşen bir uçurumdan aşağı bakıyor sanki içimdeki sardunya kökleriyle bağlandığı toprağa okuyor adını sessizce hem toprağa hem suya susuzluğa adanmış anılarıyla sessizce okuyor şiirin ortasına
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder